Skip to main content
De Vrije Gedachte
De Vrije Gedachte
Atheïstisch-Humanistische Vereniging

Wat is vrijdenken? 

De vrijdenkersvereniging De Vrije Gedachte, opgericht in 1856, stelt zich het bevorderen van het atheïstisch humanisme ten doel.


Maandblad De Vrijdenker

De Vrije Gedachte brengt tien maal per jaar het blad De Vrijdenker uit. In dit blad worden actuele thema’s behandeld die verband houden met of gebaseerd zijn op het vrijdenken.

Artikelen

Vrijdenkers verwerpen iedere godsvoorstelling. Daarom is De Vrije Gedachte atheïstisch. Voor De Vrije Gedachte staat het menselijke individu centraal. In die zin is zij humanistisch. Op ons blog plaatsen wij regelmatig prikkelende artikelen.

Lid worden

Herkent u zich als iemand met levensbeschouwelijke belangstelling en een humanistische atheïstische levenshouding? Als de activiteiten van De Vrije Gedachte u aanspreken, dan kunt u natuurlijk lid worden van de vereniging!

"Vrijdenkers onderzoeken de werkelijkheid door middel van rationeel denken, dus zonder dogmatische of ideologische vooroordelen. Vrijdenkers verwerpen iedere godsvoorstelling."

De Vrije Gedachte biedt boek “Godsdolheid” aan Rob Jetten en alle Kamerleden aan

Vrijdenkersvereniging De Vrije Gedachte heeft premier Rob Jetten en alle leden van de Tweede Kamer een exemplaar aangeboden van het boek Godsdolheid van Chris van de Ven. Zie begeleidende brief hieronder. Met deze actie wil de vereniging het debat stimuleren over religie, secularisme en de verhouding tussen artikel 1 en artikel 23 van de Grondwet.


De boekaanbieding volgt op recente verwijzingen naar religie tijdens de Algemene Beschouwingen. Kamerlid Stoffer van de SGP gaf aan een bijbel aan de premier te hebben overhandigd. In een brief aan de premier en Kamerleden licht De Vrije Gedachte toe dat zij met deze geste het gesprek wil aanjagen over de rol van religie in het publieke domein en het belang van een duidelijke scheiding van kerk en staat.



Adriaan van Dis besprak Godsdolheid in zijn podcast en noemde het een 'vrolijk woedend boek': een tegengif waar behoefte aan is.


“Als goden bestonden zouden ze, net als ik, dit boek grinnikend lezen.” – Dick Swaab


“Een toegankelijk, gedegen en ook nog humoristisch compendium van argumenten tegen religie dat gratis verspreid zou moeten worden.” – Anton van Hoof


Naar een neutrale Nederlandse wetgeving


‘Maar ons land heeft toch allang een scheiding van Kerk en Staat?’ Dat had u maar gedacht. Natuurlijk is er in het verleden een zekere ontvlechting geweest. Zo worden bedienaren van het (hervormd-protestantse) Woord allang niet meer uit de staatskas betaald. En ook de registratie van de geloofsovertuiging via het bevolkingsregister is – tegen een forse premie aan de kerken – afgekocht.


Maar nog steeds genieten godgelovigen allerlei wettelijke voorrechten en zelfs straffeloosheid bij overtreding van geldende wetten. Zo schenden Allah- en Jahweh-gelovigen de artikelen 6 en 11 van de Grondwet als zij onmondige jongens besnijden. Artikel 6 garandeert immers de vrijheid van godsdienst, dus ook de keuze van een levensbeschouwing. Artikel 11 verzekert de lichamelijke integriteit. Nationale wetgeving en plechtige internationale verdragen verbieden kindermishandeling. Vanaf 2007 verbiedt de Nederlandse wet zelfs aan ouders het uitdelen van een ‘pedagogische tik’. Maar besnijden wordt gedoogd…


Ook het rituele slachten is niet conform de geldende wetten. Maar vrees voor de beschuldiging van Jodenhaat (antisemitisme) en islamofobie, angst voor het verlies van stemmen en ‘respect’ voor religie als een hogere levensbeschouwing dan andere weerhoudt de wetgevende en rechtsprekende macht ervan op te treden. Denemarken toont hier minder scrupules.


Maar ook in de teksten van de geldende wetten staan nog talrijke bepalingen die godgelovigen privileges geven. Soms zijn het vrij bespottelijke, fossiele regels, maar de vrijstelling van de Onroerend Zaak Belasting (OZB) voor kerkgebouwen is geen onbenulligheid: zij berooft de gemeenschap van inkomsten waarop zij recht heeft.


De onontkoombare conclusie is: er is nog veel werk aan de winkel voor hen die de Nederlandse publieke instituties willen verwereldlijken (seculariseren) en neutraal maken.


Ons onderzoek van de 1137 Nederlandse wetten heeft zeker 60 gevallen opgeleverd van bevoorrechting van godgelovigen en hun instituties. We geven hiervan de meest sprekende voorbeelden: