Een wettelijk verbod op onverdoofd ritueel slachten is een overwinning van de beschaving op een barbaars religieus gebruik.

Het maatschappelijk debat over onverdoofd ritueel slachten laat voor de zoveelste keer zien hoe gelovigen – in dit geval orthodoxe joden en orthodoxe islamieten – ten onrechte privileges opeisen. Zij stellen en eisen dat religie een speciale plaats moet hebben boven andere meningen. Dieren moeten, vanwege een duizenden jaren oud gebod, dat in elk opzicht achterhaald is en niet van een god afkomt maar van gewone stervelingen, onnodig lijden. Gelukkig breekt nu ook bij de (seculiere) politieke partijen en Tweede Kamerleden het besef door dit niet langer kan/mag en is het waarschijnlijk dat een wettelijk verbod er zit aan te komen.

Het is uiteraard niet vreemd dat de zich christelijk noemende partijen tegen een dergelijk verbod zijn en zich beroepen op “vrijheid van geloof”.  Welnu: die vrijheid hebben ze: ze mogen immers ongehinderd geloven wat ze willen en dat ook onder woorden brengen!? Alle zin en onzin mogen ze gerust uit de kast halen. Maar… ze mogen (binnenkort) niet alles meer (mis)doen uit naam van dat geloof, want zodra jouw geloof anderen (mensen, dieren) schaadt, houdt jouw vrijheid op dat punt op, is de grens van tolerantie bereikt. 

Lees verder »

Eindelijk! De PvdA Vrouwenorganisatie vindt dat de gedachte achter de hoofddoek niet past bij de PvdA en dat de partij moet meer doen voor vrouwen die zich onder dwang bedekken. Het lijkt erop dat de PvdA eindelijk de lessen trekt die haar door vriend en vijand zijn geleerd.

En toch beweegt zij… om Galilei maar eens te parafraseren. Na ‘het verraad van links‘ is dit een stap in de goede richting. Het is verademend dat ook bij de PvdA het besef lijkt door te dringen dat godsdienst(dwang) en vrijheid niet samen gaan. (Uiteraard past de vunzige kopvoddentaks beslist niet bij vrijheid!)

Zomaar een voorbeeld van de veelvormigheid van de islam. “De” islam bestaat uiteraard niet, net zomin als je kunt spreken van “het” christendom of “het” judaïsme. Er zijn binnen deze drie godsdiensten heel veel verschillende richtingen , sekten, afsplitsingen, ketterse bewegingen, enz. Van zeer vrijzinnig en tolerant tot uitermate sektarisch, “opleggend” (fundamentalistisch, orthodox, autoritair, onderdrukkend, hun wil opleggend aan anderen). Ze hebben eigenlijk alleen gemeen dat ze in een god geloven die door de joden is bedacht en dus tot de Abrahamitische monotheïstische godsdiensten behoren.

De Kabiliërs zijn een volk in Algerije dat in de bergen ongeveer tweehonderd kilometer ten oosten van de hoofdstad Algiers leeft. Het zijn tribale vechtersbazen en ze behoren, net als Toearegs, tot de trotse Imazighen (‘Berbers’, maar van die naam houden zij niet, omdat dit eigenlijk een scheldnaam is die de Arabieren hen gaven). Ze laten zich aan niemand iets gelegen liggen: de staat (de centrale Algerijnse overheid) kan de pot op, de gouverneur van hun gebied en zelfs de imam kan het dak op. Er is geen Algerijn (moslim) die zoveel bier (!) drinkt als de Kabiliër. Zowel de mannen als de vrouwen – óók tijdens de ramadan. Ze eten bovendien gewoon varkensvlees (!). De Kabiliërs zijn weliswaar moslims (soennieten), maar zeer beslist op hun eigen eigenwijze manier…

Zo ziet u maar, dat er wel degelijk verandering en verschil mogelijk is binnen de islam. Die verscheidenheid is er ook. Als de Kabiliërs (van oorsprong christelijk) het kunnen, kunnen anderen het ook – al duurt het misschien wat langer. De heer G.W. te V. zou zich eens in dit soort zaken moeten verdiepen voor hij zijn onzin uitkraamt.

Om misverstanden te voorkomen: als vrijdenker ben ik uiteraard tegen elke godsdienst, dus ook tegen de islam, simpelweg omdat de zin van het leven buiten de mens en de wereld wordt gelegd in een imaginaire ‘god’. Maar dat zal u niet geheel onbekend in de oren klinken…

En van islamitische opleggerij moet ik al helemaal niets hebben. Ter illustratie het volgende: Lees verder »

Tegen de Barbaren

Tekst met plaatjes combineren lijkt o zo modern. De computer en het onderwijs barsten ervan. Erasmus propageerde dit echter al 500 jaar geleden. Zo modern was deze grote Rotterdamse Europese wereldburger. 

Hoewel een ‘bastaard’, ontwikkelde hij zich door zijn intelligentie en met hulp van mensen die verder keken dan hun neus lang was, tot de grootste geleerde van zijn tijd. Hij correspondeerde met alle groten der aarde en schreef geleerde boeken. Toch is hij vooral bekend door een boekje dat hij, zittend op een paard, voor zijn ontspanning schreef – onderweg van Italië naar Engeland. Naar de gewoonte van die tijd schreef hij het in het Latijn, maar het kreeg in het Nederlands de titel ‘Lof der Zotheid’. Een heerlijk boekje, waarin Vrouwe Zotheid (Dwaasheid) de draak steekt met de geleerden en machtigen van die tijd. Zij spaarde de geestelijkheid niet, ook de paus niet, en toonde – terecht – niet meer eerbied voor koningen en keizers dan voor zotten en dwazen.

Erasmus was zijn tijd dus vooruit, maar óók een kind van zijn tijd. Hoewel Humanist en een zeer kritisch denker, bleef hij vroom katholiek; hoewel gewijd tot priester, geselde hij de misstanden en ‘mis-standjes’ in de Roomse Kerk. Toch weigerde hij Luther te volgen in diens Reformatie. Luther ontwikkelde zich tot een doldrieste antisemiet die onomwonden opriep tot geweld tegen, en moord op, de Joden; zijn ideeën werden door Hitler’s criminelen in de praktijk gebracht in de Kristallnacht en daarna. Erasmus verwierp juist de Jodenhaat, hoewel hij zich wel eens scherp uitliet tegen Joden of over het Jodendom.

Wie in dit herdenkingsjaar, 500 jaar na de eerste uitgave van de ‘Lof der Zotheid’, wil zien wat Erasmus zoal dacht en schreef, en dan vooral over het onderwijs, kan nog tot 8 januari 2012 de tentoonstelling: ‘Tegen de Barbarij’ in het Nationaal Onderwijsmuseum in Rotterdam bezoeken. Op de website kun je ook een petitie tegen sluiting van het museum  tekenen. Want volgend jaar bestaat dit museum misschien niet meer, maar dat is dan de schuld van een ander, ‘modern’ barbarendom…

Jan Bontje © 2011