Met een snelheid een betere zaak waardig heeft de paus 'Moeder' Teresa heilig verklaard. Over haar dubieuze praktijken en contacten is inmiddels genoeg onthuld. In plaats van genezing te brengen liet zij de hulpelozen die in haar handen vielen, liever lijden, want masochist Jezus had het 2000 jaar geleden ook zo lekker gevonden. Zo mag de Kerk het: misdeelden zijn nodig om aan liefdadigheid te kunnen doen. De twee wonderen die nodig waren om haar te canoniseren, zijn van het bekende twijfelachtige type: inwendige kwalen die op onverklaarbare wijze opeens over waren. Waarom geeft de god nooit eens een geamputeerd been terug? Moet voor de almachtige toch een fluitje van een cent zijn. Waarom is de wonderdoende god altijd slechts internist?