Hoe is het gedachtengoed van Darwin in reformatorische kringen in Nederland aan het eind van de 19e eeuw ontvangen? Wetenschapshistoricus Ab Flipse heeft in zijn proefschrift 'Christelijke wetenschap' onderzoek hiernaar gedaan. In TROUW een vraaggesprek met Flipse.

Afgelopen zaterdag publiceerde TROUW een opiniestuk van Ronald Meester waarin hij de wetenschap beticht van arrogantie. Meester (1963) is hoogleraar waarschijnlijkheidsrekening aan de VU in Amsterdam. De auteur plaatst vraagtekens bij de bewering dat de wetenschap 'alles' zou kunnen verklaren. 'Er lopen in het wetenschappelijk establishment heel wat dogmatici rond, en sommige van hun pretenties vind ik ongeloofwaardig en arrogant' aldus Meester in TROUW. Hij vindt het geloof in een wetenschappelijke verklaring voor alles, een grotere geloofsdaad dan geloven in God. 'Wetenschap zou zich moeten laven aan filosofie en spiritualiteit in plaats van haar neus ervoor op te halen', aldus Meester.

Vraag is wat er rammelt: de evolutietheorie of het proefschrift. Feit is dat er commotie is uitgebroken onder evolutiebiologen vanwege een promotie aan de VU. Joris van Rossum, van huis uit bioloog, opende daar een wetenschapsfilosofische aanval op het proces van natuurlijke selectie. Seks, betoogt hij, valt in Darwins theorieën niet logisch in te passen en dus moet de evolutietheorie op de schop. Seks slurpt energie, vanwege de benodigde partnerjacht. En als er louter vrouwen bestonden, die zonder tussenkomst van mannen kinderen konden krijgen, zouden er twee keer zoveel kinderen komen. Die onhandige seksuele voortplanting had dus logischerwijs moeten verdwijnen tijdens de evolutie. Er zijn slimmere manieren denkbaar om genen te husselen, een van de grote voordelen van de geslachtelijke voortplanting. Van Rossum zet de discussie op scherp. Andere biologen vinden seks wellicht moeilijk in te passen in de evolutieleer; Van Rossum noemt dat onmogelijk.