De gemeente Den Haag wil kerken niet meer gebruiken als stemlokalen bij de volgende verkiezingen, vanwege ‘de verhouding kerk en staat’. De scheiding van kerk en staat dreigt dogmatische trekjes te krijgen aldus Frank G. Bosman en Tom Mikkers in hun opiniestuk in Trouw. ‘Als de kwestie één ding duidelijk maakt, is dat ‘de scheiding van kerk en staat’ een mantra is geworden. Waar theologen nog moeite doen om hun dogma’s in dikke boeken voor het voetlicht te brengen, beschikken seculiere politici over wel heel weinig tekst om hun zuivere principes toe te lichten. Hopelijk staat er binnenkort een seculiere denker op, die de scheiding van kerk en staat toegankelijk en haarfijn uiteenzet voor een groot publiek’.
Lees het opiniestuk ’Secularisten zien spoken in een kerkgebouw’ op TROUW.nl
De schrijvers van bovengenoemd artikel verzuchten: “Hopelijk staat er binnenkort een seculiere denker op, die de scheiding van kerk en staat toegankelijk en haarfijn uiteenzet voor een groot publiek.”
Dat moet toch een uitdaging zijn! Want hoewel er al heel veel is geschreven over de seculiere visie op de scheiding van kerk en staat, is er blijkbaar behoefte aan een hedendaagse, toegankelijke visie op dit onderwerp.
Wie pakt de handschoen op?
Mag ik een voorzet geven?
De scheiding van kerk en staat is nodig omdat de samenleving beter af is met een seculiere en democratische overheid en zonder de religieuze leugens en onderdrukking die sinds eeuwen voor verwarring en verscheuring zorgen.
Als we de (vele) religies achter ons laten is er in de toekomst ruimte voor een eerlijker samenleving. Dan kunnen we de maatschappelijke werkelijkheid als uitgangspunt voor de inrichting van de samenleving nemen en niet een scheppingsverhaal en een uitzicht op een hiernamaals.
Ik weet wel dat gelovigen hier van gruwen maar dat doe ik ook van hun onzinverhalen als ze hun religie verdedigen.
Is dit hedendaags, toegankelijk en haarfijn genoeg?
Nu nog het grote publiek interesseren. Maar een seculiere poging om dit allemaal voor een breed publiek haarfijn uiteen te zetten zal niet op religieuze steun hoeven rekenen.
@Wim Aalten. Beste, Je hebt vrij toegankelijk uiteengezet waarom de bedoelde scheiding voor een vrijdenker gewenst is, maar niet waarom de burgemeester van Den Haag het woord kerk met Kerk verward. Haarfijn kan ik je uiteenzetting dus niet noemen.
Een Kerkdienst vindt weliswaar in een kerkgebouw plaats, maar een kerkgebouw kan voor meer doeleinden dienen. Voor de Oud-Gereformeerden, zoals ik ze ken, is een kerkgebouw inderdaad iets heiligs, het huis van God; maar voor de Vrijgemaakt-Gereformeerden, zoals ik ze ken, zou een kerk heel goed als stemlokaal kunnen dienen.
Zo kan ik me heel goed voorstellen, dat een Humanist er net als een Vrijgemaakte geen probleem van zou maken om een technische handeling van de overheid, zoals het verzamelen van stemmen, in een technische plek zoals een kerk, te laten plaatsvinden.
Moet de scheiding van kerk en staat wel op dit technische niveau worden doorgevoerd?
Een gebouw is een tastbaar iets en door mensen steen voor steen met moeite opgezet. Vanaf het eerste moment dat mensen begrepen (weet ik niet zeker ik was er niet bij) dat bouwen aan iets (steen voor steen of elk ander materiaal en kennis) niet datgene is of kan zijn (gezien de ontwikkelingen) wat ze echt bedoelden en op allerlei manieren probeerden uit te drukken (grot-muur-rots-huis-pyramide, etc, schilderingen en kerken) en dat een simpel sprietje mens niet het ultieme in de ontwikkeling van de Natuur kan zijn. Hede ten dagen staan mensen op om scheiding van Kerk en Staat te bevechten in door mensengebouwde plaatsen alsof het daarom gaat en ontwikkeling gestopt zou zijn. Infantiel antisymbolisme en frustratie kruipen rond. Zonde!
Hans velderman, onze nationale kampioen schimpscheuten.
Ik begrijp, dat wij drieën het er over eens zijn, dat stemmen in de kerk best kan. Welk bezwaar heeft de gemeente Den Haag daar dan tegen? In de reacties bij het opiniestuk in Trouw wordt gesuggereerd, dat er moslims zouden zijn die bezwaar tegen stemmen in een kerk zouden hebben.
Ik als gereformeerde zou geen bezwaar tegen stemmen in een moskee hebben. Ik beslis van te voren wat ik ga stemmen, ik laat me niet beïnvloeden door het stemlokaal.
Wat er hier gebeurt is vermoedelijk niet een ver doorgevoerde scheiding van kerk en staat, maar een scheiding tussen religies. Wederzijdse religieuze haat? Het lijkt in ieder geval angst voor andersdenkenden te zijn.
Ik heb respect voor de Humanistische levensovertuiging. Volgens mij komt die erop neer, dat je goed probeert te leven, zonder angst voor de hel, of uitzicht op volmaaktheid in de hemel. Het leven is nu, zeggen humanisten. Ik als gereformeerde wil ook nu goed leven. Ik voor mezelf probeer dat te bereiken, door middel van bekering en geloof; humanisten proberen het zonder die dingen.
In de staat leven onder andere humanisten en gereformeerden naast elkaar. Mijn persoonlijke ideaal is, dat zij, en moslims, en iedereen, hun eigen identiteit behouden en in respect naast elkaar leven. Ik zeg met opzet persoonlijk ideaal, want als gereformeerde moet ik denken, dat elke ongelovige verloren zal gaan. Ik ben hier nog niet uit voor mezelf. Ik zou het als verlies zien, als er alleen maar gereformeerden op de wereld zouden zijn. Elke levensovertuiging heeft in dit leven zijn waarde, en diversiviteit is iets moois.
De scheiding tussen kerk en staat maakt mijn ideaal mogelijk. Daarom ben ik er blij mee. Maar als het waar is wat de reacties suggereren, zijn de moslims niet blij met stemmen in een kerk. Misschien zijn zij ook niet blij met de scheiding van kerk en staat, en willen zij het liefst een moslimstaat, een anti-christelijk staat. Misschien zijn zij daarom tegen stemmen in een kerk.
Maar ik zeg nu steeds misschien. Ik moet me ook maar eens verdiepen in het moslim-geloof.
Ik denk, dat het gemeentebestuur hier een verkeerde weg heeft gekozen, als de bedoelde suggestie waar is. Ze hadden het stemlokaal niet uit de kerk moeten halen, maar ook in een moskee moeten doen. Niet om religies te vermengen, maar om ze naast elkaar te laten bestaan.
Sergje Boersma op weg naar een ideale wereld. Lef hebben noem ik dit wat je schrijft om zo je twijfels en gevoelens te tonen. Je raakt precies de kern waar het om draait. Leven met elkaar onverschillig je opvoeding, afkomst of overtuiging. Probleem dat zich steeds opnieuw in samenlevingen afspeelt, is dominantie van het denken in eigen gelijk. Eén van de negatieve facetten in ons huidige democratische bestel is “de meerderheid beslist” waardoor de stem van de overigen andersdenkenden marginaal wordt, zoals in dictatoriale, theocratische en communistische landen. Openbare, religieuze en verenigingsgebouwen in een land waar een gemeenschap van mensen leeft die met elkaar (noodzakelijkerwijze) samenleven, kunnen en zouden eenvoudigweg zonder enig probleem als stemlokaal moeten kunnen worden gebruikt. Waarom niet? Ik noem er een paar: ontheiliging, schennen van plaatsen die voor hogere doelen zijn bestemd. Voor alle mensen in Nederland is het kiezen van een volksvertegenwoordiging een hoog doel. Een verworvenheid! Met bloed, zweet en tranen bevochten door gelovigen en ongelovigen.
Ik heb wel sympathie voor idealisten. Maar dan moet er ook wel een vleugje realiteitszin bij zitten.
De relatie kerk en staat is een gevoelige en door de geschiedenis heen is er voortdurend sprake van problemen als die relatie te innig is. Voeg ik daarbij dat de grondslag van religies een foute is dan ben ik toch van mening dat een strikte scheiding van kerk en staat beter is voor de ontwikkeling van de democratie. Een overheid dient zich te baseren op de werkelijkheid van het bestaan hier op aarde en zich verre te houden van de leugen die religie heet.
De overheid moet, als hoeder van de democratie, haar verkiezingen niet organiseren in religieuze gebouwen, iedere schijn van betrokkenheid/verbondenheid kan ze beter vermijden.
Tja, realiteitszin, lef hebben…
Ik moet inderdaad wel lef hebben, dat ik zo mijn twijfels op internet zet. De kerk zou ze kunnen vernemen. Ik troost me met de gedachte, dat God allang weet hoe slecht ik ben. Hij kan me redden. Voor mij is het geloof een dwang. Ik moet wel geloven. Ik heb geen keus.
En realiteitszin? Dat heb ik wel. De huidige maatschappij benadert mijn ideaal. Bij mijn keuzes in de politiek probeer ik niet vanuit mijn geloof te redenen, maar me te leiden door de vraag wat ik zou doen, als ik koning van de wereld was. Dan zoek ik het beste voor alle mensen. Dat dat volgens de SGP meteen is, wat de bijbel voorschrijft, daar heb ik mijn twijfels bij. Voor mij schrijft het gebod van naastenliefde voor wat ik zelf moet doen, niet wat anderen moeten doen, hoe heilzaam de bijbelse principes ook zouden zijn voor ongelovigen.
Ik verabsoluteer het principe van respect of naastenliefde niet. Een religie die anderen de hersens in wil slaan, heeft ook zijn esthetische kanten. Dat ik zelf dan het onderspit kan delven, vind ik niet zo erg, wel dat anderen er ook de dupe van kunnen worden. Tja, ik ben toch wel erg idealistisch. Ik wil zowel kool als geit sparen.
Dat Wim Aalten religie een leugen noemt, daar kan ik wel in komen. Maar dan wel een mooie leugen, die het waard is nageleefd te worden.
Maar dat hij vindt dat de overheid een schijn van betrokkenheid/verbondenheid opwekt, als er gestemd wordt in de kerk, daar ben ik het niet mee eens. Ik zou niet de Franse kant, met het Laïcisme, op willen. Ik vind dat religieuze uitingen het straatbeeld opsieren. Nogmaals niet om religies te mengen, maar om ze naast elkaar te laten bestaan.